Değerli okuyucularımız; Her türlü şiirlerinizi bize gönderebilirsiniz. Ancak, müstehcen veya sol içerikli şiirler kesinlikle yayınlanmaz. Resminizin veya şahsi bilgilerinizin yayınlanmasını istiyorsanız bize jpg formatında resim veya fotoğraf gönderebilirsiniz. Başkasına ait şiirleri gönderenlerin sorumluluğu kendilerine aittir. 

Şiirlerinizi: bilgi@asilkan.org  adresimize gönderebilirsiniz.

Ağrı Onların bu ince bileklerini sen Apak Apak biraz esmer Apak biraz esmer biraz sarı Bu ince bileklerini İncitecek misin Bir gece duvağını kaldırmış Gürbüz bıyıklarına kocasının Sıcak göğsüne Gül pembe yüzüne ova dağ Erkek yalnızlığını getirmiş bir gece Bu ince bileklerini İncitecek misin Akşamlara dek Kazma kürek tuğla kerpiç Bu İnce Bileklerini İncitecek misin Çiçek tutmuş Kuş tutmuş ha Arpa buğday tutmuş Anasının karanlığına bir kazıda Kara toprağı tutmuş Bu ince bileklerini İncitecek misin Kocaman göklerine senin Ulaşamaz Taşıyamaz ulu sessizliğini Verdiğin aldığn güzelliği kaldıramaz netse Sen ub ince bileklerini onların söyle Tanrım söyle İncitecek misin   Dört Yapraklı Çiçek Çıkamaz çocukluğundan dışarı Kimse. Oynamamız bundandır. Kara toprakla binlerce yıl. Çıkamaz çocukluğundan dışarı Kimse. Bundandır sevmemiz kiraz ağaçlarını. Çıkamaz çocukluğundan dışarı Kimse. Kardeşliğimiz bundandır Mavi sularla binlerce yıl. Çıkamaz çocukluğundan dışarı Kimse Bundandır inanmamamız Kocaman bombalara.   Kızılırmak Kıyıları Kardaş, senin dediklerin yok, Halay çekilen toprak bu toprak değil. Çık hele Anadoluya, Kamyonlarla gel, kağnılarla gel gayri, O kadar uzak değil. Çamı bitmiş, kavağı azalmış, Gamla örtülü bayırlar, çıplak değil. Yedi ay kıştan sonra, Yaşeren senin yaşamındır, Yaprak değil. Yersin, içersin sofrasından, üçyüz senedir, Kuvvetlisin ama kuvvet hak değil. Bakımsızlıklarla göcüp gitmiş bir cihan, Mevsimler soğumuş, sular azalmış, Buğday, Selçuklulardan kalan başak değil Parça parça yarılmış öküz ardında, Parmağı üç pare, tırnağı ak değil. Utanır elin ayağın, Korkarsın yakından görsen. Eli el değil, ayağı ayak değil. Gün doğar, tarla kuşları uçuşurlar, Ağır bir aydınlık, bildiğin şafak değil. Öyle dalmış ki yüzyıllar süren uykusuna, Uyandırmazsan, Uyanacak değil. Dertle, sefaletle yüklü, Siyah leşlerle kararmış, berrak değil. Çağlayan ne, Akan kim, Kızılırmak değil. Kardaş, görmüyorum ama hala duyabiliyorum Geçmiş zamanlar geleceklerden parlak değil. Vakte şahadet edercesine yükselmiş, Akşam parıltısından, büyük zaferler üzerine, Dağlar dalgalanmakta, bayrak değil.   Utanç Kesiti -Çağlar birbirini görse, Ortaçağ yüzüne tükürürdü Uzayçağının- Toplarlar ulusu çalışma kamplarına, Sıra sıra tel karanlık, sıra sıra tel ölüm. İner karanlıkta bir ak ses; Yeter gayrı gel ölüm. Binlerce eri, polisi -ayın parlaması tanık- Barsak deşer kan içer, organ koparırlar. Bir yamyamlıktan bir yamyamlığa, Tarihi görmediği korkunç bir yüzle varırlar. İşte bir köyde, ey analar ey. Ders olsun diye, Girdi bıçak elleri Amerikanın, Gebe kadının karnından içeriye.   Ölü Hangi mahallede imam yok, Ben orada öleceğim. Kimse görmesin ne kadar güzel, Ayaklarım, saçlarım ve her şeyim. Ölüler namına, azade ve temiz, Meçhul denizlerde balık; Müslüman değil miyim, haşa, Fakat istemiyorum, kalabalık. Beyaz kefenler giydirmesinler, Sızlamasın karanlığım havada. Omuzlardan omuzlara geçerken sallanmayayım, Ki bütün azalarım hülyada. Hiçbir dua yerine getiremez, Benim kainatlardan uzaklığımı. Yıkamasınlar vücudumu, yıkamasınlar, Çılgınca seviyorum sıcaklığımı...