|
Desem ki vakitlerden bir Nisan
akşamıdır,
Rüzgarların en ferahlatıcısı
senden esiyor,
Sende seyrediyorum denizlerin
en mavisini,
Ormanların en kuytusunu sende
gezmekteim,
Senden kopardım çiçeklerin en
solmazını,
Toprakların en bereketlisini
sende sürdüm,
Sende tattım yemişlerin
cümlesini.
Desem ki sen benim için,
Hava kadar lazım,
Ekmek kadar mübarek,
Su gibi aziz bir şeysin;
Nimettensin, nimettensin!
Desem ki...
İnan bana sevgilim inan,
Evimdeki şenliksin, bahçemde
bahar;
Ve soframda en eski şarap.
Ben sende yaşıyorum,
Sen bende hüküm sürmektesin.
Bırak ben söyleyeyim
güzelliğini,
Rüzgarlarla, nehirlerle,
kuşlarla beraber.
Günlerden sonra bir gün,
Şayet sesimi farkedemezsen,
Rüzgarların, nehirlerin,
kuşların sesinden,
Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme, müsterih
ol;
Kabirde böceklere ezberletirim
güzelleğini,
Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün sesimi
gökkubbede,
Hatırla ki maher günüdür
Ortalığa düşmüşüm seni
arıyorum.
|
Karasevda |
|
Bir kere sevdaya tutulmaya
gor;
Ateslere yandiginin
resmidir.
Asik dedigin, Mecnun
misali kor;
Ne bilsin alemde ne
mevsimidir.
Dunya bir yana, o hayal
bir yana;
Bir mesaledir pervaneyim
ona.
Altinda bir omur done
dolana
Agladigim yer penceresi
midir?
Bir koseye mahzun cekilen
icin,
Yemekten icmekten kesilen
icin,
Sensiz uykuyu haram bilen
icin,
Ayrilik olumun diger
ismidir.
|
Memleket İsterim |
|
Memleket isterim
Gök mavi, dal yeşil,
tarla sarı olsun;
Kuşların çiçeklerin
diyarı olsun.
Memleket isterim
Ne başta dert, ne
gönülde hasret olsun;
Kardeş kavgasına bir
nihayet olsun.
Memleket isterim
Ne zengin fakir, ne
sen ben farkı olsun;
Kış günü herkesin evi
barkı olsun.
Memleket isterim
Yaşamak, sevmek gibi
gönülden olsun;
Olursa bir şikayet
ölümden olsun.
|
|
|